رشته شده به هر شهر و قصبهء ايران كه مسلط شدند علامت بزرگان دين و اولاد سيد المرسلين را منهدم و پايمال كردند كه بالمره از خاطر و انظار اولو الابصار محو و فراموش شوند . و در حقيقت اين ظلم در حق اولياى تبريز زياده از سايرين شده زيرا كه دائم اوقات جولانگاه ملوك اجنبيه بود خصوصا سلاطين آل عثمان كه با صفويه معاصر و منازع بودند . هرجا قبر بزرگى ديده خراب كرده و هرجا شىء پرقيمتى ديدند شكستند چنان‌كه ان شاء الله اگر توفيق رفيق شود غلبه و نزاع روميه را در تبريز سال‌به‌سال در تاريخ تبريز خواهم نوشت . بارى اين همه كناره‌جوئى كردن و مقدمه چيدن از آن جهت بوده كه بعض از تذكره‌نويسان متقدمين ، بسيارى از قبور اولاد ائمهء هدى و مزار بهجت آثار اوليا را در تبريز نشان داده ليكن از هيچيك آثار و علامتى پيدا نيست مگر اينكه به همين اشاره اكتفا نمائيم . صاحب روضة الاطهار مىنويسد : « در ميدان قديم تبريز مسجدى است مشهور به مسجد شهيدگاه ، در آنجا [ هفت تن ] امامزاده شهيد نموده دفن نموده‌اند « 1 » » . « و در محلهء سنجران در جوار روضهء امامزاده موسى بن جعفر جمال الدين مشهور به كهنه امامزاده دو سه نفر از امامزاده‌ها و اوليا هستند « 2 » » . « و امامزاده‌اى ديگر در محلهء مهاد مهين در جوار فرزندان حضرت محمد حنفيه مدفون است « 3 » » . « و امامزاده‌اى ديگر در مقصوديه اتفاق افتاده « 4 » » . « و دو نفر از امامزادگان عظام در نفس محلهء سرخاب آسوده‌اند » . « 5 » « و سه

--> ( 1 ) . روضة الاطهار ، ص 36 . ( 2 ) . مزار لازم الانوار امامزاده موسى بن جعفر جمال ، على ما هو المشهور در محلهء سنجران واقع است و گنبد مرقدش به رنگ گنبد فلك نيلگون است ( روضة الاطهار ، ص 32 ) . ( 3 ) . روضة الاطهار ، ص 36 . ( 4 ) . در حوالى مقصوديه كوچه‌اى است مشهور به كوچهء عبد الخالق ، دو تن از اكابر دين و سالكان طريق يقين در آن سرزمين مدفونند . بعضى يكى از آن دو مزار را پير شعيب ژنده‌پوش گويند . و پير شعيب از جملهء مشايخى است كه حضرت شيخ حسن بلغارى به خدمت ايشان مشرف شده و به اين امر مأمور بوده‌اند ( روضة الاطهار ، ص 72 ) . ( 5 ) . باب پنجم روضة الاطهار اصلا در ذكر مشايخ و اوليا و فضلائى است كه در سرخاب آسوده‌اند .